نویسنده

جان اشنوز، زاده ی 26 دسامبر 1947، نویسنده ای فرانسوی است.اشنوز در مناطق مختلفی همچون لیون، مارسی و پاریس تحصیل کرده و از سال 1970 تا کنون، در پاریس اقامت داشته است. او اولین اثر خود را در سال 1979 به چاپ رساند و سال بعد، برنده ی جایزه ی Fénéon شد. اشنوز تا اکنون دوازده رمان به انتشار رسانده و حدود ده جایزه ی ادبی (همچون مدیسی و گنکور) را از آن خود کرده است.
 
 

ناشر

نگاه

موضوع

 در داستان چهارده، پنج مردی فرانسوی به جنگ می روند که دو تا از آن ها، از زن جوانی خداحافظی می کنند که سخت در انتظار بازگشتشان است. اما شخصیت اصلی این رمان درخشان، خود جنگ است. 

نقد

 اشنوز که به عقیده ی بسیاری از منتقدین، برجسته ترین و چیره دست ترین رمان نویس زنده ی فرانسوی است، در این کتاب به یاد ماندنی به دنیای مرگبار جهنگ جهانی اول در سال 1914 می پردازد. 

اشنوز که داستان هایش با آثار طیف وسیع و متنوعی از نویسندگان (از جوزف کنراد گرفته تا لارنس استرن) مقایسه شده، مخاطبین را از یک روز دلنشین تابستانی به دل جهنم جنگ جهانی اول می برد و تصویری فراموش نشدنی را از این برهه ی تاریک خلق می کند.

(ایران کتاب)

بخش هایی از کتاب

چهارده

 سپس، همان گونه که باد به یک باره وزیدن گرفته بود، در چشم بر هم زدنی نیز متوقف گشت و صدای غرش بادی که در فضا طنین انداز شده بود، ناگهان جای خود را به صدای آشوب و همهمه ای داد که حتی از آن مسافت نیز به گوش می رسید.

چهارده

 با در نظر گرفتن موقعیت روز جهان، این ناقوس خطر به طور قطع نمی توانست مفهومی جز فراخوان عمومی داشته باشد. آنتیم نیز همچون دیگران، بی آنکه قادر به باور آن باشد، منتظر چنین روزی بود اما در تصورش هم نمی گنجید که این حادثه در یک روز یکشنبه عارض شود.

چهارده

 آری، تیرباران شدن به دست خودی ها به جای دچار شدن به خفگی، زغال شدن و تجزیه شدن بر اثر گازهای شیمیایی دشمن، شعله افکن ها یا گلوله های توپ آن ها: حق انتخاب برایت محفوظ بود. اما راه دیگری هم وجود داشت و آن عبارت بود از تیرباران کردن خود: شست پا را روی ماشه می گذاشتی و دهانه ی توپ را به طرف دهانت نشانه می رفتی. این هم روشی بود در میان روش های بی شمار موجود.

چهارده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *